تحلیل ریسک مهندسی یکی از فرآیندهای مهم برای شناسایی، ارزیابی و کاهش ریسک‌هایی است که می‌توانند بر ایمنی، زمان، هزینه و عملکرد پروژه‌های مهندسی تأثیر بگذارند. هدف این فرآیند، درک ماهیت ریسک‌ها و فراهم کردن اطلاعات لازم برای تصمیم‌گیری دقیق‌تر است.
کیفیت نتایج تحلیل ریسک تا حد زیادی به کیفیت اطلاعات مورد استفاده بستگی دارد. هرچه داده‌ها دقیق‌تر، کامل‌تر و قابل‌اعتمادتر باشند، ارزیابی ریسک نیز با اطمینان بیشتری انجام می‌شود. در برخی موارد ممکن است برای تکمیل اطلاعات، استفاده از منابع خارج از سازمان نیز ضروری باشد.
در فرآیند تحلیل ریسک مهندسی باید عواملی مانند فرضیات، عدم قطعیت‌ها، سوگیری‌ها، استثناها و محدودیت‌های روش‌های مورد استفاده نیز شناسایی و مستند شوند. اطلاع‌رسانی این موارد به تصمیم‌گیرندگان کمک می‌کند نتایج تحلیل را با درک بهتری از شرایط و محدودیت‌های موجود تفسیر کنند.
اجرای صحیح این فرآیند می‌تواند به کاهش احتمال بروز حوادث، جلوگیری از اتلاف منابع و انتخاب راهکارهای مناسب‌تر برای کنترل ریسک‌های مهندسی کمک کند.
در این مقاله، مفهوم تحلیل ریسک مهندسی، نقش آن در مهندسی حرفه‌ای، روش‌ها و انواع تحلیل ریسک، انواع ریسک‌های مهندسی و مراحل انجام این فرآیند را بررسی می‌کنیم.
۱- تحلیل ریسک مهندسی چیست؟
تحلیل ریسک مهندسی، مسائل بالقوه ای را که ممکن است، تأثیر منفی بر یک پروژه داشته باشند، مانند محدودیت‌های فنی، کمبود منابع، اختلالات برنامه و تجاوز از محدودیت‌های بودجه، شناسایی، ارزیابی و اولویت بندی می‌کند.
این امر شامل تعیین دقیق منابع ریسک، ارزیابی احتمال و پیامدهای آنها و تدوین برنامه‌های کاهش یا مدیریت برای رسیدگی مؤثر به آنها است.
تحلیل ریسک در مهندسی، شامل بررسی دقیق و ارزیابی مستدل، عدم قطعیت‌ها یا ریسک‌های بالقوه ای بوده که ممکن است در یک پروژه رخ دهد.
این موضوع، یک جنبه اساسی مهندسی است که به کاهش عدم قطعیت‌ها کمک می‌کند و رویه‌های ایمنی عملیات مختلف را افزایش می‌دهد.
تحلیل ریسک، فرآیند شناسایی، ارزیابی و اولویت بندی ریسک‌ها است که با به کارگیری منابع برای کاهش، نظارت و کنترل احتمال و تأثیر رویدادهای پیش بینی نشده دنبال می‌شود.
۲- نقش حیاتی تحلیل ریسک در مهندسی حرفه ای
درمهندسی حرفه ای تحلیل ریسک، نقش اساسی در ایمنی و موفقیت هر پروژه ای ایفا می‌کند.
این امر امکان پیش بینی خطرات و تهدیدهای احتمالی را در اوایل پروژه فراهم می‌کند و به مهندسان زمان کافی می‌دهد تا برای هرگونه رویداد احتمالی آماده شوند و آن را کاهش دهند.
در مهندسی حرفه ای، تحلیل ریسک به عنوان ابزاری برای تصمیم گیری عمل می‌کند که به ایجاد تعادل بین الزامات پروژه و ریسک‌های آن کمک می‌کند.
این روش، رویکردی سازمان یافته ارائه می‌دهد و به مدیریت ریسک‌های موجود در تمام ابعاد یک پروژه کمک می‌کند.
| سطح تحلیل ریسک | میزان موفقیت پروژه |
| بالا | ۸۵٪ |
| متوسط | ۵۰٪ |
| کم | ۲۰٪ |
اساساً، هرچه تحلیل ریسک دقیق تر انجام شود، مهندسان مجهزتر می‌توانند، ریسک‌های پروژه را مدیریت و کنترل کنند و این امر منجر به نرخ موفقیت بالاتری می‌شود.
در زمینه‌های خاص مانند مهندسی عمران و مهندسی هوا - فضا، تحلیل ریسک مهندسی ضروری است.
به عنوان مثال، هنگام طراحی یک آسمان خراش یا پرتاب یک فضاپیما، خطرات ذاتی بسیار زیاد هستند و یک تحلیل دقیق ریسک می‌تواند، تفاوت بین موفقیت و فاجعه را رقم بزند.
در نتیجه، درک صحیح از تحلیل ریسک مهندسی نقش حیاتی در حوزه مهندسی ایفا می‌کند و رویه‌های ایمنی و اثربخشی را افزایش می‌دهد.
۳- روش‌های مورد استفاده در تحلیل ریسک مهندسی
روش‌های مورد استفاده در تحلیل ریسک مهندسی به منظور شناسایی، ارزیابی و مدیریت ریسک فنی به صورت زیر هستند.
۳-۱- اولویت بندی ریسک‌ها
مدیریت ریسک مؤثر بدون اولویت بندی ریسک غیرممکن است، زیرا همه ریسک‌ها تأثیر یکسانی بر یک پروژه نخواهند داشت.
می‌توان از تکنیک‌های مختلفی برای ارزیابی احتمال و تأثیر بالقوه هر موقعیت بالقوه ریسک دار استفاده کرد.
این امر کمک می‌کند تا تلاش‌های خود را روی جدی ترین ریسک‌ها متمرکز کرده و تأثیر مخرب آنها را کاهش داده و همچنین منابع لازم را برای پاسخگویی به این رویدادها اختصاص دهید.
۳-۲- بهره گیری از برنامه ریزی سناریو
برنامه ریزی سناریو به شما کمک می‌کند تا اختلالات مختلف و تأثیر احتمالی آنها بر فرآیند تولید را شبیه سازی کرده و برنامه‌های احتمالی مؤثری را آماده کنید.
همچنین می‌توانید، تغییرات و خطرات را در جریان پروژه، شبیه سازی کنید.
استفاده از نرم افزار پیشرفته مدیریت پروژه این امکان را می‌دهد که شبیه سازی‌هایی را برای شناسایی خطرات اجرا و پاسخ‌هایی را برای آنها امتحان کنید.
بنابراین، برنامه ریزی سناریو، عدم قطعیت را کاهش می‌دهد و تصمیم گیری آگاهانه را در مواقع بروز موقعیت‌های ریسک پذیر تسهیل می‌کند؛ شما می‌توانید، سریع تر عمل کرده و به طور مؤثر از بروز مشکلات در تولید و جریان پروژه جلوگیری کنید.
۳-۳- استفاده از نگهداری و تعمیرات پیش بینانه
از آنجایی که پروژه‌های صنعتی اغلب شامل کار با تجهیزات و ماشین آلات هستند، اطمینان از نگهداری و عملکرد صحیح آنها بسیار مهم است؛ این امر، خطرات مربوط به خرابی تجهیزات را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.
سیستم‌های مبتنی بر اینترنت اشیا و هوش مصنوعی کمک می‌کنند تا وضعیت تجهیزات را رصد کرده و زمان نیاز به تعمیر و نگهداری را پیش بینی کنید.
این امر از خرابی‌های غیرمنتظره جلوگیری کرده و احتمال تأخیر در تولید و پروژه را به حداقل می‌رساند.
۳-۴- تسهیل مشارکت ذینفعان
مدیریت ریسک، مسئولیت یک فرد نیست، بنابراین ایده خوبی است که ذینفعان را در فرآیند مدیریت ریسک درگیر کنید.
این امر کمک می‌کند تا ریسک‌ها را از دیدگاه‌های مختلف شناسایی کنید و تصویر کاملی از تهدیدها و فرصت‌های احتمالی در یک پروژه به دست آورید.
علاوه بر این، این امر مسئولیت مدیریت ریسک‌ها را بین بخش‌های مختلف به اشتراک می‌گذارد که این امر نیز اثربخشی فرآیند مدیریت ریسک را افزایش می‌دهد.
۳-۵- سرمایه گذاری روی تاب آوری زنجیره تأمین
اختلالات زنجیره تأمین یکی از بزرگترین منابع خطرات منفی در صنعت تولید است.
در عین حال، زنجیره‌های تأمین به تاب آوری قبل از همه گیری بازنگشته اند، که این امر بر لزوم اقدام برای به حداقل رساندن اختلالات تأکید می‌کند.
تولیدکنندگان باید زنجیره‌های تأمین را ارزیابی و متنوع کنند تا وابستگی به منابع یا تأمین کنندگان واحد را کاهش دهند.
بهتر است، تأمین کنندگان جایگزین را در نظر گرفته و از نرم افزار مدیریت زنجیره تأمین برای ردیابی سفارشات استفاده کنند.
دستیابی به تاب آوری زنجیره تأمین، اختلالات را کاهش داده و خطرات مرتبط با فرآیند تولید و پروژه‌های تولیدی را به حداقل می‌رساند.
۳-۶- ارائه آموزش برای کارمندان
برای افزایش اثربخشی فرآیند مدیریت ریسک، باید به اعضای تیم آموزش منظم در مورد تشخیص و مدیریت ریسک‌ها ارائه دهید.
این کار آنها را به ابزارها و دانش لازم برای نظارت بر ریسک‌ها و پاسخگویی مؤثر به آنها مجهز می‌کند.
اعضای تیم، اولین کسانی هستند که در برابر ریسک‌های بالقوه اقدام می‌کنند، بنابراین باید به خوبی آموزش ببینند تا بتوانند، مشکلات را در مراحل اولیه تشخیص داده و تأثیر آنها را بر موفقیت پروژه کاهش دهند.
یک عنصر مهم دیگر برای مدیریت ریسک مؤثر در پروژه‌های صنعتی وجود دارد و آن استفاده از نرم افزار مدیریت پروژه مناسب است.
۴- انواع تحلیل ریسک مهندسی
وقتی ریسک‌ها کشف شدند، سؤال از آنچه ممکن است، اتفاق بیفتد به معنای آن و نحوه واکنش به آن تغییر می‌کند.
اینجا است که ارزیابی ریسک پروژه از هنر به علم تبدیل می‌شود.
۴-۱- تحلیل کیفی ریسک
تصور کنید در مقابل یک شبکه درهم تنیده از خطرات بالقوه ایستاده اید که هر کدام برای جلب توجه رقابت می‌کنند.
کدام را اول بررسی می‌کنید؟
کدام را می‌توان به تعویق انداخت؟
تجزیه و تحلیل کیفی راهی برای نظم بخشیدن به این هرج و مرج ارائه می‌دهد و پیچیدگی‌های طاقت فرسا را به اولویت‌های واضح و بصری تبدیل می‌کند.
۴-۲- تحلیل کمی ریسک
برای پروژه‌هایی که ریسک بالایی دارند، معیارهای کیفی ممکن است، کافی نباشند.
اینجا است که تکنیک‌های کمی وارد عمل می‌شوند و عمیق تر به بررسی داده‌ها می‌پردازند تا نتایج بالقوه را با دقت پیش بینی کنند.
۴-۳- تحلیل سناریو و پیش بینی احتمالات
کمی سازی برخی از ریسک‌ها دشوارتر است، به خصوص وقتی که شامل عوامل پیچیده یا ناشناخته باشند.
اینجا است که تحلیل سناریو وارد عمل می‌شود و شکاف بین روش‌های کیفی و کمی را پر می‌کند.
این تکنیک، تیم‌ها را دعوت می‌کند تا بهترین حالت، بدترین حالت و محتمل ترین سناریوها را تصور کنند و آنها را برای طیف وسیعی از پیامدها آماده سازد.
تحلیل سناریو خلاقیت را نیز تشویق می‌کند.
این امر فقط مربوط به پیش بینی چالش‌ها نیست، بلکه کشف فرصت‌ها نیز هست.
اگر تأخیر در توسعه محصول، فضایی برای اضافه کردن یک ویژگی غیرمنتظره ایجاد کند، چه می‌شود؟
اگر رکود بازار، دری را برای استراتژی‌های قیمت گذاری نوآورانه باز کند، چه می‌شود؟
مدیران پروژه با در نظر گرفتن طیف کاملی از احتمالات می‌توانند، عدم قطعیت را به یک مزیت رقابتی تبدیل کنند.
۴-۴- وابستگی متقابل ریسک
یکی از جذاب ترین و چالش برانگیزترین جنبه‌های تحلیل ریسک، درک چگونگی تعامل ریسک‌ها است.
مانند دومینو، یک ریسک می‌تواند، باعث ایجاد آبشاری از ریسک‌های دیگر شود.
به عنوان مثال، افزایش بیش از حد بودجه در یک مرحله از پروژه ممکن است، مراحل بعدی را به تأخیر بیندازد، که به نوبه خود می‌تواند، هزینه‌های نیروی کار را افزایش دهد، بر اعتماد ذینفعان تأثیر بگذارد و در نهایت موفقیت پروژه را به خطر بیندازد.
تحلیل این وابستگی‌های متقابل نیازمند رویکرد تفکر سیستمی است.
کافی نیست که ریسک‌ها را به صورت جداگانه بررسی کنید؛ باید ببینید که چگونه به هم مرتبط می‌شوند.
ابزارهایی مانند نمودارهای حلقه علیت یا مدل‌های شبیه سازی پیشرفته به تجسم این روابط کمک می‌کنند و به تیم‌ها اجازه می‌دهند تا به جای صرفاً علائم، به علل ریشه ای بپردازند.
۵- شناسایی انواع ریسک در مهندسی
پروژه‌های تولیدی می‌توانند، به طور قابل توجهی تحت تأثیر خطراتی قرار گیرند که صنعت به طور کلی با آنها مواجه است.
۵-۱- اختلالات زنجیره تأمین
این چالش برای تعداد زیادی از صنایع معمول است و با وجود تلاش‌های قابل توجه، هنوز هم در دنیای پس از همه گیری وجود دارد.
علاوه بر این، تنش‌های ژئوپلیتیکی و درگیری‌های نظامی به ثبات زنجیره تأمین کمکی نمی‌کنند.
اختلال در زنجیره تأمین شامل کمبود مواد اولیه، تأخیر در حمل و نقل، محدودیت‌های تجاری و موارد دیگر می‌شود.
بدیهی است که این مشکلات منجر به تأخیر در پروژه‌های تولیدی و افزایش هزینه‌ها می‌شود.
۵-۲- خرابی تجهیزات
فرآیند تولید بدون ماشین آلات، فناوری و ابزار غیرممکن است.
در عوض، آنها نیز در برابر خرابی مصون نیستند، به خصوص وقتی که تجهیزات قدیمی یا ضعیف نگهداری شوند.
مشابه اختلالات زنجیره تأمین، خرابی تجهیزات زمان تحویل پروژه‌ها را افزایش می‌دهد و باعث افزایش بودجه می‌شود.
علاوه بر این، مشکلات مربوط به تجهیزات ممکن است، خطرات اضافی مربوط به ایمنی کارگران و کیفیت محصول ایجاد کند.
۵-۳- خطرات مربوط به استفاده از فناوری پیشرفته
اگرچه تولیدکنندگان از جدیدترین فناوری‌ها برای افزایش بهره وری عملیاتی استفاده می‌کنند، اما این فناوری‌ها ممکن است، خطرات بیشتری را ایجاد کنند.
به عنوان مثال، ممکن است، کارمندان زمان بیشتری را برای کار با تجهیزات جدید یا ابزارهای دیجیتال صرف کنند.
دوم، فناوری نوآورانه ممکن است، نتایج مورد انتظار را فوراً به همراه نداشته باشد.
در نهایت، افزایش استفاده از فناوری‌های دیجیتال، تولیدکنندگان را در برابر حملات سایبری آسیب پذیر می‌کند که می‌تواند، کل فرآیند تولید را مختل کند.
همه این عوامل ممکن است، منجر به تأخیر در پروژه‌های تولیدی یا به خطر افتادن کیفیت محصول تولیدی شود.
۵-۴- کمبود نیروی کار
شرکت‌های تولیدی با چالش‌های مداوم متعددی در حوزه نیروی کار دست و پنجه نرم می‌کنند:
- نیروی کار رو به پیری
- کمبود متخصصان ماهر
- رقابت برای جذب استعدادهای دیجیتال از صنایع دیگر
- مشکلات مداوم در حفظ کارکنان
این مشکلات را نمی‌توان به سرعت کافی برطرف کرد، که این خود چالش دیگری ایجاد می‌کند و نیاز به ارائه محصولات بیشتر با منابع محدود دارد.
بنابراین، مدیران پروژه‌های تولیدی باید هنگام برنامه ریزی و مدیریت پروژه‌های خود، این خطرات مرتبط با منابع را در نظر داشته باشند.
۵-۵- ریسک‌های مدیریت پروژه
مانند پروژه‌های سایر صنایع، پروژه‌های تولیدی در معرض ریسک‌های مختلف مدیریت پروژه قرار دارند، مانند خزش محدوده که نتیجه ایجاد تغییرات کنترل نشده در محدوده پروژه، برنامه ریزی نامناسب و سایر ریسک‌هایی است که بر همه جنبه‌های پروژه تأثیر می‌گذارند: بودجه، منابع، برنامه، کیفیت.
۵-۶- خطرات مربوط به انطباق با مقررات
رعایت استانداردها و مقررات صنعت برای پروژه‌های تولیدی ضروری است؛ این استانداردها مسائل ایمنی را تنظیم و پایداری و کنترل کیفیت دقیق را تسهیل می‌کنند.
عدم توانایی در رعایت این مقررات منجر به جریمه و مجازات می‌شود و می‌تواند به اعتبار یک شرکت آسیب برساند.
همچنین، این عوامل می‌توانند، باعث تأخیرهای قابل توجه در پروژه و حتی توقف کل پروژه شوند.
۵-۷- خطرات ایمنی
فرآیند تولید شامل کار با ماشین آلات و مواد اولیه در محیطی بسیار پرخطر است که بی شک بر مدیریت پروژه‌های تولیدی تأثیر می‌گذارد.
به عنوان مثال، تجهیزات سنگین یا قطعات متحرک ممکن است، باعث آسیب دیدگی شوند، به خصوص در شرایط نگهداری نامناسب و آموزش ایمنی نامناسب.
حوادث در محیط تولید منجر به تأخیر در پروژه و هزینه‌های اضافی می‌شود که به ناچار بر موفقیت پروژه تأثیر می‌گذارد.
۵-۸- ریسک‌های بازار
این گروه از ریسک‌ها شامل نوسانات بازار، تغییرات در تقاضای مشتریان، تغییر قیمت مواد یا شرایط اقتصادی به طور کلی می‌شود که عدم قطعیت را به پروژه‌های تولیدی اضافه می‌کند و می‌تواند بر برنامه ریزی و گردش کار پروژه تأثیر منفی بگذارد.
به عنوان مثال، اگر نتیجه یک پروژه نتواند تقاضای تغییر یافته مشتری را برآورده کند، منجر به ضررهای مالی و آسیب به اعتبار یک شرکت خواهد شد.
ریسک‌های تولید متنوع هستند و اهمیت مدیریت ریسک مناسب را نمی‌توان نادیده گرفت.
۵-۹- خطرات شیمیایی و زیست محیطی
قرار گرفتن در معرض مواد سمی در حین کار یا نگهداری نامناسب می‌تواند، منجر به مشکلات تنفسی، سوزش پوست یا مشکلات سلامتی طولانی مدت برای کارگران شود.
فراتر از خطرات سلامتی کارکنان، نشت یا ریزش مواد می‌تواند، محیط زیست را آلوده کرده و منجر به جریمه‌های قانونی شود.
برای کاهش این خطرات، باید پروتکل‌های ذخیره سازی قوی داشته باشید، تجهیزات حفاظت فردی (PPE) مناسب را در اختیار کارگران قرار دهید و به همه در مورد روش‌های ایمن جابجایی آموزش دهید.
علاوه بر این، برنامه‌های واکنش به نشت و سیستم‌های نظارت بر محیط زیست می‌توانند از تبدیل شدن مسائل کوچک به فجایع بزرگ جلوگیری کنند.
۶- مراحل مدیریت ریسک مهندسی
با دنبال کردن این مراحل می‌توانید، معایب را به یک مزیت تبدیل کنید.
۶-۱- شناسایی ریسک
روش‌های زیادی برای شناسایی ریسک وجود دارد.
هنگام عبور از این مرحله، باید داده‌ها را در یک فهرست ریسک جمع آوری کنید .یک راه، طوفان فکری با تیم، همکاران یا ذینفعان است.
افرادی که تجربه مرتبط دارند را پیدا و مصاحبه‌هایی ترتیب دهید تا بتوانید اطلاعات مورد نیاز برای شناسایی و حل خطرات را جمع آوری کنید.
به موارد زیادی که می‌توانند اشتباه پیش بروند فکر و آنها را یادداشت کنید.
همین کار را با داده‌های تاریخی پروژه‌های گذشته انجام دهید.
اکنون فهرست خطرات احتمالی شما افزایش یافته است.
مطمئن شوید که ریسک‌ها ریشه در علت مشکل دارند.
اساساً، به ریشه اصلی آن بپردازید تا ببینید آیا ریسک از آن دسته ریسک‌هایی است که تأثیری بر پروژه شما خواهد داشت که نیاز به شناسایی دارد یا خیر.
هنگام تلاش برای به حداقل رساندن ریسک، به شهود خود اعتماد کنید.
از یک فرآیند ساختار شکست ریسک برای جدا کردن ریسک‌ها از موارد غیرریسک استفاده کنید.
۶-۲- ارزیابی ریسک
ارزیابی ریسک دشوار است.
هرگز اطلاعات کافی برای جمع آوری وجود ندارد.
البته، بسیاری از این داده‌ها پیچیده هستند، اما اکثر صنایع بهترین شیوه‌ها را دارند که می‌تواند در تحلیل ریسک کمک کند.
معمولاً شرکت‌ها، از قبل چارچوبی برای این فرآیند دارند.
وقتی ریسک پروژه را ارزیابی می‌کنید، می‌توانید در نهایت و به صورت پیشگیرانه بسیاری از تأثیرات، مانند:
- جلوگیری از دعاوی احتمالی
- رسیدگی به مسائل نظارتی
- رعایت قوانین جدید
- کاهش میزان مواجهه
- به حداقل رساندن تأثیر
را برطرف کنید.
بنابراین، از طریق تجزیه و تحلیل کیفی و کمی ریسک، می‌توان تعیین کرد که ریسک چگونه بر برنامه و بودجه تأثیر می‌گذارد.
نرم افزار مدیریت پروژه با نظارت بر پروژه در تجزیه و تحلیل ریسک کمک می‌کند.
۶-۳- اولویت بندی ریسک‌ها و مسائل
همه ریسک‌ها به طور یکسان ایجاد نمی‌شوند.
ابتدا باید ریسک را ارزیابی کنید تا بدانید چه منابعی را برای حل آن در زمان و در صورت وقوع جمع آوری خواهید کرد.
داشتن فهرستی طولانی از ریسک‌ها می‌تواند، دلهره آور باشد.
اما می‌توانید با دسته بندی ریسک‌ها به بالا، متوسط یا پایین، این کار را مدیریت کنید.
اکنون یک خط افق وجود دارد و می‌توانید، ریسک را در چارچوب آن ببینید.
با این دیدگاه، می‌توانید، برنام ه‌ریزی برای چگونگی و زمان رسیدگی به این ریسک‌ها را آغاز کنید.
سپس، اگر ریسک‌ها به مشکل تبدیل شدند، توصیه می‌شود یک دفترچه ثبت مشکلات داشته باشید تا بتوانید هر یک از آنها را پیگیری کرده و اقدامات اصلاحی را اجرا کنید.
برخی از ریسک‌ها نیاز به توجه فوری دارند.
اینها ریسک‌هایی هستند که می‌توانند، پروژه را از مسیر خارج کنند.
شکست یک گزینه نیست.
سایر ریسک‌ها مهم هستند، اما شاید موفقیت پروژه را تهدید نکنند.
همچنین، ریسک‌هایی وجود دارند که تأثیر کمی بر برنامه و بودجه کلی پروژه دارند یا اصلاً تأثیری ندارند.
برخی از این ریسک‌های کم اهمیت ممکن است، مهم باشند، اما نه آنقدر که وقت خود را برای آنها تلف کنید.
۶-۴- اختصاص یک مالک به ریسک
تمام زحمات در شناسایی و ارزیابی ریسک بی فایده است، اگر کسی را برای نظارت بر ریسک تعیین نکنید.
در واقع، این کاری باید هنگام فهرست کردن ریسک‌ها انجام شود.
این تصمیم به شما بستگی دارد.
ممکن است، یکی از اعضای تیم در ریسک مهارت یا تجربه بیشتری داشته باشد.
در این صورت، آن شخص باید مسئولیت حل آن را بر عهده بگیرد.
اگر برای هر ریسک، فردی را مسئول مراقبت و حل آن در زمان و در صورت بروز، تعیین نکنید، خودتان را در معرض ریسک‌های بیشتری قرار می‌دهید.
شناسایی ریسک یک چیز است، اما اگر آن را مدیریت نکنید، از پروژه محافظت نمی‌کنید.
۶-۵- پاسخ به ریسک
حالا شما یک ریسک پیدا کرده اید.
تمام برنامه ریزی‌هایی که انجام داده اید، قرار است به کار گرفته شود.
اول از همه، باید بدانید که آیا این یک ریسک مثبت است یا منفی.
آیا می‌توانید از آن برای بهبود پروژه استفاده کنید؟
اگر نه، باید یک استراتژی کاهش ریسک به کار بگیرید .
استراتژی کاهش ریسک، صرفاً یک طرح احتمالی برای به حداقل رساندن تأثیر ریسک پروژه است.
سپس با اولویت بندی ریسک، بر اساس آن عمل کنید.
شما با صاحب ریسک ارتباط برقرار کرده و با هم تصمیم می‌گیرید که کدامیک از برنامه‌هایی را که برای حل ریسک ایجاد کرده اید، اجرا کنید.
۶-۶- نظارت بر ریسک
نمی‌توان بدون پیگیری میزان پیشرفت آن ابتکار، نیروها را در برابر ریسک تنظیم کنید.
اینجا است که نظارت وارد عمل می‌شود.
هر کسی که ریسک را در اختیار دارد، مسئول پیگیری پیشرفت آن به سمت حل و فصل خواهد بود.
با این حال، باید به روز باشید تا تصویر دقیقی از پیشرفت کلی پروژه داشته باشید تا بتوانید، ریسک‌های جدید را شناسایی و رصد کنید.
باید جلساتی را برای مدیریت ریسک‌ها ترتیب دهید.
مطمئن شوید که از قبل در مورد ابزار ارتباطی برای انجام این کار تصمیم گرفته اید.
بهتر است کانال‌های مختلفی را به ارتباطات اختصاص دهید.
هر کاری که انجام می‌دهید، به یاد داشته باشید که همیشه شفاف باشید.
بهتر است، همه افراد در پروژه بدانند، چه اتفاقی می‌افتد، تا بدانند مراقب چه چیزی باشند و به مدیریت فرآیند کمک کنند.
