فولاد سردکار

فولاد ابزار فولاد آلیاژی پرکربن و آلیاژدار است که برای ساخت قالب، قلاویز، سنبه و ابزار برش به کار می‌رود و پس از عملیات حرارتی به سختی و مقاومت به سایش بالا می‌رسد. سه خانوادهٔ اصلی آن گرم‌کار، سردکار و تندبر هستند.

سختی مقاومت ماده در برابر فرورفتگی یا خراش است و با روش‌های برینل، راکول و ویکرز اندازه‌گیری می‌شود. سختی شاخص سریع کیفیت عملیات حرارتی و وضعیت سطح است.

کوئنچ سردکردن سریع فولاد آستنیته‌شده در آب، روغن، پلیمر یا هوا برای رسیدن به ساختار مارتنزیتی و سختی بالا است. نرخ سردکردن باید بیشتر از سرعت بحرانی باشد تا ساختار تعادلی تشکیل نشود.

فولاد تندبر فولاد ابزاری با تنگستن، مولیبدن، وانادیم و کبالت است که در دمای کار ابزار برش سختی خود را حفظ می‌کند و سرعت برش بالاتری از فولاد کربنی را تحمل می‌نماید. این فولاد در ساخت مته، تیغهٔ فرز و قلاویز کاربرد اصلی دارد.