فولاد کم‌آلیاژ

فولاد کربنی آلیاژ آهن و کربن (تا حدود ۲ درصد) است و پرکاربردترین مادهٔ صنعتی محسوب می‌شود. استحکام، چکش‌خواری و جوش‌پذیری آن با میزان کربن و عملیات حرارتی تغییر می‌کند.

کروم عنصر آلیاژی کلیدی فولادهاست که با تشکیل لایهٔ اکسید پایدار، مقاومت به خوردگی ایجاد می‌کند و با افزایش درصد آن به بالای حدود ۱۰٫۵ فولاد به زنگ‌نزن تبدیل می‌شود. کروم همچنین سختی‌شوندگی و مقاومت به خوردگی دمای بالا را بهبود می‌دهد.

مولیبدن عنصر آلیاژی مؤثر در افزایش استحکام در دمای بالا، مقاومت به خزش و سختی‌شوندگی فولاد است و در فولادهای Cr-Mo، فولاد ابزار و فولاد زنگ‌نزن مصرف می‌شود. افزودن حدود ۰٫۵ درصد مولیبدن، مقاومت به خزش فولاد کربنی را به‌طور محسوسی بالا می‌برد.

کربن معادل شاخصی است که اثر مجموع عناصر آلیاژی (منگنز، کروم، مولیبدن، وانادیم و مانند آن) را به اثر کربن در جوش‌پذیری فولاد تبدیل می‌کند. با افزایش کربن معادل، سختی‌شوندگی ناحیهٔ متأثر از حرارت و خطر ترک سرد جوش افزایش می‌یابد.