OAuth

احراز هویت فرآیند اثبات هویت کاربر یا سامانه پیش از دادن دسترسی است؛ با چیزی که می‌دانید مانند رمز عبور، چیزی که دارید مانند توکن یا کارت، یا مشخصهٔ زیستی شما انجام می‌شود. بدون احراز هویت مطمئن، هر کنترل دسترسی دیگری بی‌اثر است.

مجوزدهی تعیین سطح دسترسی هویت احرازشده به منابع و عملیات است؛ یعنی چه کسی اجازهٔ خواندن، نوشتن یا حذف چه چیزی را دارد. مجوزدهی بر پایهٔ نقش، رایج‌ترین مدل آن در سامانه‌های سازمانی است و با اصل کمترین دسترسی طراحی می‌شود.

توکن رشتهٔ دادهٔ امضاشده یا تصادفی است که پس از ورود به کاربر داده می‌شود و به‌جای رمز عبور، هویت او را در درخواست‌های بعدی اثبات می‌کند. توکن‌ها عمر محدود دارند و می‌توانند دامنهٔ دسترسی مشخصی داشته باشند.