حرارت‌دهی پس از جوش

پیش‌گرمایش گرم‌کردن فلز پایه پیش از شروع جوشکاری تا دمای مشخصی است که سرعت سردشدن را کاهش می‌دهد و خطر ترک سرد و هیدروژنی را کم می‌کند. این کار همچنین رطوبت سطحی را می‌زداید و نفوذ و پیوند جوش را در فولادهای ضخیم و پرکربن بهبود می‌بخشد.

عملیات حرارتی چرخه‌های گرمایش و سرمایش کنترل‌شده برای تغییر ساختار فلز است: نرماله کردن، تنش‌گیری، کوئنچ و تمپر. این فرآیند سختی، چقرمگی و تنش داخلی قطعه را تعیین می‌کند.

نرخ سردکردن سرعت کاهش دمای جوش و منطقهٔ متأثر حرارتی پس از انجماد حوضچه است و ریزساختار نهایی، سختی و چقرمگی اتصال را تعیین می‌کند. سردشدن سریع ساختار ترد مارتنزیت ایجاد می‌کند و سردشدن آهسته در فولادهای آستنیتی خطر رسوب کاربید را افزایش می‌دهد.