آرماتور

بتن مسلح ترکیبی از بتن و آرماتور است که در آن میلگردهای فولادی وظیفهٔ تحمل کشش و برش را بر عهده می‌گیرند، زیرا بتن به‌تنهایی در کشش بسیار ضعیف است. همکاری بتن و فولاد به دلیل ضریب انبساط حرارتی نزدیک و چسبندگی مناسب آن‌ها امکان‌پذیر است.

میلگرد آجدار میلگرد فولادی با سطح برجسته و آج‌دار است که برای ایجاد چسبندگی مناسب با بتن تولید می‌شود. آج‌ها از لغزش میلگرد داخل بتن جلوگیری می‌کنند و درجهٔ آن‌ها (A1، A2 و A3) تعیین‌کنندهٔ شکل‌پذیری و کاربرد سازه‌ای میلگرد است.

خاموت آرماتور عرضی تیر و ستون بتنی است که دور آرماتور طولی بسته می‌شود و وظیفهٔ آن تحمل برش، محصورکردن ناحیهٔ فشاری و جلوگیری از کمانش میلگردهای طولی است. فاصلهٔ خاموت‌ها در ناحیهٔ لرزه‌ای اتصال تیر به ستون بر اساس ضوابط آیین‌نامه کاهش می‌یابد.

پوشش بتنی فاصلهٔ بین سطح خارجی آرماتور تا سطح بیرونی بتن است که برای محافظت میلگرد در برابر خوردگی و ایجاد چسبندگی لازم تعیین می‌شود. مقدار پوشش بتنی بر پایهٔ شرایط محیطی و مبحث نهم مقررات ملّی، معمولاً بین ۲٫۵ تا ۷٫۵ سانتی‌متر انتخاب می‌شود.