تست سختی ویکرز

سختی مقاومت ماده در برابر فرورفتگی یا خراش است و با روش‌های برینل، راکول و ویکرز اندازه‌گیری می‌شود. سختی شاخص سریع کیفیت عملیات حرارتی و وضعیت سطح است.

تست سختی راکول سختی ماده را از افزایش عمق فرورفتگی در اثر بارگذاری سنجهٔ فولادی یا کاربید تنگستن اندازه‌گیری می‌کند و نتیجه را به‌صورت عدد راکول با مقیاس A، B، C و مانند آن گزارش می‌دهد. مقیاس C برای فولادهای سخت‌شده رایج‌ترین است.

تست سختی برینل با فرورفتن یک گلولهٔ سخت فولادی یا کاربید تنگستن با بار مشخص در سطح نمونه انجام می‌شود و سختی از قطر فرورفتگی محاسبه می‌گردد. عدد برینل برای فلزات با ساختار ناهمگن مانند چدن و آلیاژهای ریخته‌گری مناسب است.

میکروگرافی بررسی ریزساختار فلز در بزرگنمایی بالا، معمولاً ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ برابر، است که فازها، مرز دانه‌ها، آخال‌ها و رسوب‌ها را نمایان می‌کند. تصاویر میکروگرافی مبنای ارزیابی دانه‌بندی، عمق لایهٔ سخت و مکانیزم‌های خرابی‌اند.