اتصال جوشی

اتصال پیچی نوعی اتصال سازهٔ فولادی است که در آن انتقال نیرو با پیچ‌های پرمقاومت و ورق‌های اتصال انجام می‌شود. این اتصال نسبت به جوشکاری سریع‌تر، بازرسی‌پذیرتر و در شرایط جوی نامناسب اجراپذیرتر است و به دو دستهٔ اتکایی و اصطکاکی تقسیم می‌شود.

اسکلت فولادی سازهٔ باربری است که از ستون‌ها، تیرها و مهاربندهای فولادی ساخته و با اتصالات پیچی یا جوشی مونتاژ می‌شود. سرعت نصب بالا، شکل‌پذیری مناسب در برابر زلزله و امکان تقویت و تغییر، از مزیت‌های اصلی سازه‌های فولادی نسبت به بتنی است.

دستورالعمل جوشکاری سندی است که متغیرهای مجاز جوش — روش، مواد مصرفی، پیش‌گرمایش، پارامترها — را برای رسیدن به جوش قابل قبول تعیین می‌کند. هر WPS باید با یک PQR پشتیبانی شود.

پاس جوش هر بار عبور قوس یا شعله در طول اتصال است؛ جوش‌های چندپاسه شامل پاس ریشه، پاس‌های پرکننده و پاس رو هستند. تعداد و ترتیب پاس‌ها، کیفیت متالورژیکی و ابعاد نهایی جوش را تعیین می‌کند.