تکنسین تهویه مطبوع

کار با انتخاب محل یونیت داخلی و بیرونی و بستن براکت و لرزه‌گیر شروع می‌شود. تکنسین لوله مسی رفت و برگشت را با فلر یا لحیم سخت وصل می‌کند، تغذیه برق و کابل ارتباطی را می‌بندد و پس از آزمون نشتی با ازت، سامانه را وکیوم و شارژ می‌کند. راه‌اندازی وقتی تمام است که فشار و جریان کمپرسور در محدوده کاتالوگ سازنده بنشیند.

بیشتر قراردادهای ساختمان‌های اداری، هتل و بیمارستان سرویس دوره‌ای است نه تعمیر اضطراری. تکنسین فیلترها را می‌شوید یا عوض می‌کند، کویل کندانسور را شست‌وشو می‌دهد، تسمه و پروانه هواساز را بازرسی می‌کند، یاتاقان‌ها را گریس می‌زند و فشار و دمای کارکرد را ثبت می‌کند. هدف این است که خرابی پیش از اوج گرما یا سرما پیدا شود، نه وسط آن.

وقتی دستگاه سرد نمی‌کند، تکنسین گیج مانیفولد را می‌بندد و از روی فشار مکش و رانش، سوپرهیت و ساب‌کول و جریان کمپرسور تشخیص می‌دهد که مشکل کمبود گاز است یا گرفتگی شیر انبساط، خرابی کمپرسور یا کثیفی کندانسور. نشتی را با کف‌آب یا نشت‌یاب الکترونیکی پیدا می‌کند و پس از تعمیر، مدار را دوباره وکیوم و شارژ می‌کند.

هر دستگاه یک مغز فرمان دارد. تکنسین ترموستات و سنسورهای دما و رطوبت را نصب و کالیبره می‌کند، کنتاکتور و رله‌های تابلو را می‌بندد، کنترلرهای وی‌آر‌اف را آدرس‌دهی می‌کند و نقطه کار و زمان‌بندی را تنظیم می‌کند. در ساختمان‌های بزرگ همین تجهیزات به سامانه مدیریت ساختمان وصل می‌شوند و خواندن کدهای خطای آن هم کار اوست.

سرد شدن یک اتاق و گرم ماندن اتاق روبه‌رو معمولاً مشکل دستگاه نیست، مشکل توزیع هواست. تکنسین با آنمومتر دبی و سرعت هوای دریچه‌ها را می‌سنجد، دمپرها را تنظیم می‌کند، نشتی و افت فشار کانال را پیدا می‌کند و عایق و درزبندی را اصلاح می‌کند. در اتاق عمل، آزمایشگاه و اتاق سرور، فشار فضا و رده فیلتر هم بخشی از همین کار است.

کار روی پشت‌بام و در ارتفاع انجام می‌شود و پای کپسول ازت، مشعل لحیم و برق سه‌فاز در میان است؛ قطع و قفل برق پیش از هر تعمیر یک عادت است نه توصیه. پایان هر کار هم گزارش است: ثبت فشار و دمای کارکرد، گاز شارژ‌شده، قطعات تعویض‌شده و توصیه بعدی، به‌علاوه توضیح ساده به بهره‌بردار درباره شست‌وشوی فیلتر.