کارشناس ورزش

کارشناس ورزش برنامه‌ریز ستادی است، نه تصمیم‌گیرندهٔ نهایی: پیشنهاد می‌دهد کدام رشته‌ها فعال بماند، سهم ورزش همگانی و مسیر قهرمانی هر رشته چقدر باشد و تیم‌های نمایندگی در چه مسابقاتی شرکت کنند. جمعیت مخاطب، ظرفیت اماکن و نتیجهٔ فصل‌های گذشته را کنار هم می‌گذارد، پیشنهاد مکتوب می‌دهد و پس از تصویب، اجرا را فصل‌به‌فصل پایش می‌کند.

مسابقه از روی کاغذ شروع می‌شود: فراخوان، ثبت‌نام، قرعه‌کشی و جدول، دعوت از داوران، هماهنگی میزبانی، تدارکات و مراسم اختتامیه. کارشناس ورزش این زنجیره را می‌چیند و روز مسابقه در محل حاضر است تا جابه‌جایی برنامه، اعتراض تیم‌ها یا نبود تجهیزات را همان‌جا حل کند. بعد از رویداد هم گزارش فنی و مالی آن را می‌بندد.

هر برنامه‌ای که تصویب می‌شود باید تجهیزاتش تأمین شود: فهرست توپ، تشک، کفپوش و لوازم آزمون، استعلام قیمت، تنظیم درخواست خرید و پیگیری تا تحویل و انبار. کارشناس ورزش هزینهٔ هر رویداد را از پیش برآورد می‌کند، حق‌الزحمهٔ مربی و داور و هزینهٔ رفت‌وآمد را در ردیف مشخص می‌گذارد و پس از اجرا، گزارش مالی آن را به واحد مالی تحویل می‌دهد.

بخشی از کار، بالا بردن سطح فنی مربیان و داوران است: نیازسنجی هر رشته، هماهنگی با فدراسیون برای اعزام مدرس، تشکیل کلاس‌های درجهٔ ۳ و دوره‌های بازآموزی، ثبت‌نام شرکت‌کنندگان، برگزاری آزمون پایان دوره و معرفی قبول‌شدگان. کارشناس ورزش خودش مدرس نیست؛ دوره را سرِ پا می‌کند و مراقب است هیچ کلاسی بدون مربی واجد شرایط برگزار نشود.

تأیید مکان کاری است که امضای کارشناس ورزش پای آن می‌رود: بازدید از سالن، زمین یا استخر بر پایهٔ چک‌لیست استاندارد اماکن ورزشی، تنظیم صورت‌جلسه برای صدور یا تمدید تأییدیه و اعلام نظر دربارهٔ تأیید میزبانی مسابقهٔ تحت نظر هیئت یا اداره کل. تا رفع نقص‌های مکتوب‌شده، مکان برای برگزاری رسمی تأیید نمی‌شود.

بخش اداری کار کم نیست: مکاتبه با هیئت استان و فدراسیون، ثبت ورزشکار، مربی و داور در سامانه‌ها، پیگیری صدور کارت و احکام، تنظیم صورت‌جلسه و ارسال گزارش دوره‌ای به اداره کل ورزش و جوانان. آیین‌نامه‌های هر رشته مرتب تغییر می‌کند و دنبال‌کردن آن‌ها بخشی از خود شغل است.