JWT

توکن رشتهٔ دادهٔ امضاشده یا تصادفی است که پس از ورود به کاربر داده می‌شود و به‌جای رمز عبور، هویت او را در درخواست‌های بعدی اثبات می‌کند. توکن‌ها عمر محدود دارند و می‌توانند دامنهٔ دسترسی مشخصی داشته باشند.

OAuth چارچوب استاندارد مجوزدهی است که به یک برنامه اجازه می‌دهد بدون دریافت رمز عبور کاربر، به منابع او در سرویس دیگر دسترسی محدود بگیرد. توکن دسترسی کوتاه‌عمر جای رمز عبور را می‌گیرد و دامنهٔ دسترسی را مشخص می‌کند.

احراز هویت فرآیند اثبات هویت کاربر یا سامانه پیش از دادن دسترسی است؛ با چیزی که می‌دانید مانند رمز عبور، چیزی که دارید مانند توکن یا کارت، یا مشخصهٔ زیستی شما انجام می‌شود. بدون احراز هویت مطمئن، هر کنترل دسترسی دیگری بی‌اثر است.