مدیر محصول

بخش مهمی از هفته مدیر محصول صرف فهمیدن مسئله واقعی کاربر می‌شود؛ مصاحبه با کاربران فعلی، تماشای نحوه کار آن‌ها با محصول، خواندن تیکت‌های پشتیبانی و گفت‌وگو با تیم فروش درباره دلیل از دست رفتن مشتری. خروجی این کار فهرست قابلیت نیست، بلکه شناختی است از اینکه کدام مسئله ارزش ساختن دارد و کدام فقط درخواست بلندصداست.

درخواست‌ها همیشه بیش از ظرفیت تیم است، بنابراین مدیر محصول باید انتخاب کند. او هر مورد را با معیارهایی مانند ارزش برای کاربر، اثر بر درآمد، ریسک و هزینه پیاده‌سازی می‌سنجد، بک‌لاگ را مرتب می‌کند و نقشه راه چند ماه آینده را می‌بندد. سخت‌ترین بخش کار، توضیح دادن «نه» به ذی‌نفعی است که درخواستش منطقی اما در این فصل بی‌اولویت است.

مدیر محصول آنچه را قرار است ساخته شود به زبان قابل اجرا می‌نویسد: داستان کاربر، سناریوهای مرزی و معیارهای پذیرش. در جلسه‌های برنامه‌ریزی اسپرینت و گروم بک‌لاگ کنار تیم می‌نشیند، ابهام‌های توسعه‌دهنده و کارشناس تست را در همان لحظه رفع می‌کند و وقتی تخمین‌ها از زمان‌بندی بیرون می‌زند، درباره کوچک کردن دامنه تصمیم می‌گیرد.

هر قابلیت پیش از ساخت یک معیار موفقیت دارد و پس از انتشار باید در برابر همان معیار سنجیده شود. مدیر محصول قیف‌ها و نرخ نگهداشت کاربر را در ابزارهای تحلیلی دنبال می‌کند، برای پرسش‌های تازه کوئری می‌نویسد یا از تیم داده می‌خواهد، آزمون A/B تعریف می‌کند و نتیجه را صادقانه گزارش می‌دهد، حتی وقتی نشان می‌دهد ایده خودش جواب نداده است.

مدیر محصول بر تیم فنی، فروش، بازاریابی یا پشتیبانی اختیار سازمانی ندارد، اما تصمیم‌هایش زندگی همه آن‌ها را تغییر می‌دهد. بخشی از روز به جلسه‌های هم‌راستاسازی، ارائه وضعیت به مدیریت ارشد و مذاکره بر سر زمان‌بندی می‌گذرد. کار او اینجا فروختن یک تصمیم نیست؛ روشن کردن مسئله و داده‌ای است که تصمیم را برای همه قابل قبول می‌کند.

نزدیک انتشار، مدیر محصول چک‌لیست عرضه را می‌بندد: یادداشت انتشار، آموزش تیم پشتیبانی و فروش، انتشار پلکانی برای بخشی از کاربران و آمادگی برای بازگرداندن نسخه. روزهای بعد از انتشار به تماشای رفتار واقعی کاربران، جمع کردن بازخورد و اصلاح‌های سریع می‌گذرد؛ نسخه اول به‌ندرت همان چیزی است که در نهایت می‌ماند.