مدیر ایستگاه راه‌آهن

مدیر ایستگاه ورود، توقف و اعزام هر قطار را تنظیم می‌کند. او با مرکز کنترل ترافیک و ایستگاه‌های مجاور در ارتباط دائم است، خط ورودی هر قطار را تعیین می‌کند، تلاقی و سبقت را در محورهای تک‌خطه ترتیب می‌دهد و تنها پس از اطمینان از آزاد بودن بلاک اجازه حرکت می‌دهد. هر تأخیر کوچک در ایستگاه او روی گراف حرکت کل محور اثر می‌گذارد.

بخش دیگری از روز به مسافر می‌گذرد: نظارت بر باجه‌های بلیت، کنترل ورود به سکو، اعلام شماره سکو و زمان حرکت، رسیدگی به بار همراه و دسترسی سالمندان و افراد دارای معلولیت. در روزهای اوج سفر مانند نوروز و سفرهای زیارتی، همین سالن انتظار چند برابر ظرفیت خود مسافر دارد و مدیریت جمعیت به اندازه مدیریت قطار اهمیت پیدا می‌کند.

مدیر ایستگاه هر شیفت محوطه را می‌بیند: وضعیت سکو، روشنایی، خط عابر، تقاطع هم‌سطح، سوزن‌ها و علائم. او خودش تعمیر نمی‌کند؛ کارش تشخیص و ثبت عیب، خبر کردن گروه فنی خط و علائم و در صورت لزوم اعمال محدودیت سرعت تا رفع نقص است. برف، سیلاب و باد شدید هر کدام دستورالعمل ایمنی ویژه خود را دارند که اجرای آن با اوست.

ایستگاه با تیمی از متصدی ترافیک، سوزنبان، بلیت‌فروش، نیروی خدمات و حراست کار می‌کند و همه به مدیر ایستگاه گزارش می‌دهند. او برنامه شیفت را می‌چیند، تحویل و تحول شیفت را کنترل می‌کند، اعتبار گواهینامه‌های شغلی کارکنان را می‌پاید و پیش از شروع کار نکات ایمنی را به تیم منتقل می‌کند. رسیدگی به خطای انسانی هم بخشی از همین کار است.

در ایستگاه‌هایی که بار می‌پذیرند، مدیر ایستگاه خطوط بارگیری را تخصیص می‌دهد، عملیات مانور و تشکیل قطار را با مانورچی هماهنگ می‌کند و اسناد را کنترل می‌کند: بارنامه، صورت‌وضعیت واگن، پلمب، نتیجه توزین باسکول و مانده موجودی واگن. یک واگن ثبت‌نشده یا پلمب مخدوش، هم مسئولیت مالی می‌آورد و هم می‌تواند جلوی اعزام کل قطار را بگیرد.

وقتی لکوموتیوی خراب می‌شود، علائم از کار می‌افتد یا حادثه‌ای در تقاطع رخ می‌دهد، ایستگاه به مرکز فرماندهی تبدیل می‌شود. مدیر ایستگاه تا رسیدن گروه امداد صحنه را اداره می‌کند، در نبود علائم با دستور کتبی حرکت می‌دهد، اولویت قطارها را بازچینی می‌کند، مسافران را در جریان می‌گذارد و گزارش واقعه را ثبت می‌کند.