مدیر تشکل صنفی

ستون مالی و سیاسی هر تشکل، فهرست اعضای آن است. مدیر تشکل پرونده هر متقاضی را تشکیل می‌دهد، شرایط او را با اساسنامه تطبیق می‌دهد، حق عضویت سالانه را وصول می‌کند و سراغ اعضای بدهکار یا غیرفعال می‌رود. او باید همیشه بداند چه سهمی از بنگاه‌های آن رشته عضو شده‌اند، چون هرچه این نسبت بالاتر باشد، حرف تشکل پشت میز مذاکره وزن بیشتری دارد.

تشکل صنفی ارکان تعریف‌شده دارد و مدیر، مجری تصمیم آن‌هاست نه تصمیم‌گیر نهایی. او مجمع عمومی عادی و فوق‌العاده را فرا می‌خواند، آگهی دعوت را منتشر می‌کند، انتخابات هیئت‌مدیره و بازرس را برگزار می‌کند و صورت‌جلسه‌ها را برای ثبت تغییرات به مرجع ناظر می‌فرستد. هر لغزش در نصاب، مهلت یا شکل آگهی می‌تواند مصوبه را ابطال‌پذیر کند.

وقتی بخشنامه‌ای تازه منتشر می‌شود یا نرخ عوارض و مالیاتی تغییر می‌کند، اولین تلفن‌ها به دبیرخانه تشکل می‌رسد. مدیر تشکل اثر آن تغییر را روی اعضا جمع‌بندی می‌کند، موضع صنف را در قالب نامه یا گزارش کارشناسی تدوین می‌کند و در جلسه‌های کارگروه‌های دولتی، شورای گفت‌وگو و کمیسیون‌های اتاق طرح می‌کند. کار او چانه‌زنی مستند است، نه شکایت.

عضوی که از عضویتش سودی نبیند، سال بعد حق عضویت نمی‌دهد. مدیر تشکل سبدی از خدمات می‌سازد: دوره‌های آموزشی و نشست‌های تخصصی، مشاوره حقوقی و مالیاتی، اطلاع‌رسانی سریع مقررات تازه، معرفی نیروی کار ماهر، و گرفتن تخفیف گروهی از بیمه‌ها، بانک‌ها و تأمین‌کنندگان. سنجه موفقیت او نرخ تمدید عضویت است.

نمایشگاه، همایش سالانه، پاویون مشترک اعضا و سفر هیئت تجاری، بخشی از کار اجرایی این شغل است: از انتخاب غرفه و قرارداد با مجری تا فهرست دعوت‌شدگان. در کنار آن، مدیر تشکل صدای رسمی صنف در رسانه‌هاست؛ بیانیه می‌نویسد، به خبرنگار پاسخ می‌دهد و مراقب است موضع منتشرشده همان چیزی باشد که هیئت‌مدیره تصویب کرده است.

تشکل با پول اعضا اداره می‌شود، پس شفافیت آن قابل چشم‌پوشی نیست. مدیر تشکل بودجه سالانه را تهیه می‌کند، هزینه‌ها را در چارچوب مصوب نگه می‌دارد، دفاتر و قراردادها را مرتب می‌کند و به بازرس و مجمع گزارش می‌دهد. همچنین باید مرز میان منافع تشکل و منافع بنگاه اعضای هیئت‌مدیره را روشن نگه دارد تا کار به تعارض منافع نکشد.